„BEZPAŃSKI PIES”
(CAO SEM DONO)
Brazylia, 2007, 85 minut
reżyseria: Beto Brant, Renato Ciasca
scenariusz: Marçal Aquino, Beto Brant, Renato Ciasca, na podst. powieści „Até o dia em que o cao morreu” Daniela Galery
zdjęcia: Toca Seabra
obsada: Julio Andrade, Tainá Müller, Luiz Carlos V. Coelho, Marcos Contreras, Janaína Kremer, Roberto Oliveira, Sandra Possani
- Główna nagroda w kategoriach Najlepszy film i Najlepsza aktorka oraz Specjalna Nagroda Krytyków na FF w Recife 2007
- Nagroda dla najlepszej aktorki na FF w Cuiabá 2007
- Nagroda w kategorii Najlepszy scenariusz przyznawana przez Stowarzyszenie Krytyków Sztuki z Sao Paulo
Film zrealizowany na podstawie debiutanckiej książki „Até o dia em que o cao morreu" Daniela Galery, uznanego przez krytyków za jednego z najlepszych pisarzy brazylijskich młodego pokolenia. „Bezpański pies” to obserwacja miłosnego związku, będąca intymnym, barwnym portretem pokolenia. Film opowiada o spotkaniu Ciro, świeżo upieczonego absolwenta wydziału literatury, który przeżywa egzystencjalny kryzys spowodowany brakiem planów na przyszłość, z Marcelą - ambitną modelką u progu kariery, która oddając się obsesyjnie swojej pracy, odsuwa na później realizację swoich marzeń. Ciro i Marcela zakochują się w sobie i zaczynają dzielić swoje marzenia i problemy. Na poprzedniej edycji FFLA pokazywany był film Beto Branta „Zbrodnia intymna”.
Strona oficjalna filmu (port., ang.) >>>>
Recenzja filmu na portalu Globo.com / Carla Meneghini (port.) >>>>
Recenzja filmu na Rabisco / Eduardo de Araújo Teixeira (port.) >>>>
Wywiad z reżyserami (port.) >>>>
Twórcy o kręceniu filmu (port.) >>>>
Cinema falado: część 5 / magazyn filmowy Contracampo / rozmawiają: Ruy Gardnier i Luiz Carlos Oliveira Jr. (port.) >>>>
Oficjalna strona autora powieści, Daniela Galery >>>>
„CZARNA PUSTYNIA”
(EL DESIERTO NEGRO)
Argentyna, 2007, 99 minut
reżyseria: Gaspar Schauer
scenariusz: Gaspar Schauer
zdjęcia: Jorge Crespo
muzyka: Ezequiel Menalled
obsada: Pablo Almiron, Guillermo Angelelli, Mateo Deschutter, Mónica Lairana, Alberto Rognoni, Guillermo Somogyi
Nagroda Argentyńskiego Stowarzyszenia Operatorów Filmowych (Premio ADF) za najlepsze zdjęcia na Międzynarodowym Festiwalu Kina Niezależnego w Buenos Aires BAFICI 2007
Czarno-biały western gauczowski bliski stylistyce „Truposza” Jima Jarmuscha. „Czarna pustynia”, nakręcona w prowincji Buenos Aires w plenerach Pampy, to klasyczna opowieść o gaucho (argentyński odpowiednik kowboja), w której oskarżony ucieka przed prawem. Reżyser odwołuje się do tradycji narracji wielkich powieści argentyńskich XIX wieku. Dzięki wspaniałej scenografii przenosimy się w prawie mityczną epokę wyzwolenia spod panowania kolonialnego, kiedy formował się naród argentyński.
Recenzja filmu na blogu Tierra en Trance (hiszp.) >>>>
Recenzja filmu na El Angel Exterminador.com.ar / Daniela Espejo (hiszp.) >>>>
Recenzja filmu w Página 12 / Mariano Kairuz (hiszp.) >>>>
Wywiad z reżyserem (hiszp.) >>>>
„DROGA DO ŚWIĘTEGO DIEGO”
(EL CAMINO DE SAN DIEGO)
Argentyna, 2006, 98 minut
reżyseria: Carlos Sorín
scenariusz: Carlos Sorín
zdjęcia: Hugo Colace
muzyka: Nicolás Sorín
obsada: Ignacio Benítez, Carlos Wagner La Bella, Paola Rotela, Silvina Fontelles, Miguel González Colman, José Armonico, Toti Rivas, Marisol Córdoba, Otto Mosdien
- Druga nagroda na Festiwalu Nowego Kina Latynoamerykańskiego w Hawanie 2006
- Nagroda Specjalna Jury oraz nominacja do Złotej Muszli na MFF w San Sebastian 2006
- MFF w San Francisco 2007
Historia o miłości, pasji i wysiłku podjętym dla swego idola, opowiedziana w sposób ciepły i szczery przez Carlosa Sorina, znanego w Polsce z takich filmów jak „Bombon. El Perro” i „Proste historie”.
Tati Benítez stracił pracę i teraz zarabia pomagając staremu rzeźbiarzowi. Podobnie jak większość Argentyńczyków, Tati uwielbia Diego Maradonę. Ściany jego domu pokryte są zdjęciami idola, a jego największym skarbem jest bilet z meczu, na którym widział go na żywo. Niespodziewana wiadomość o hospitalizowaniu Diego na skutek kłopotów z sercem sprawia, że Tati postanawia odwiedzić swego idola. Podróż tę traktuje jak misję. Tati idzie pieszo przez las, niosąc ze sobą rzeźbę przypominającą swego idola owiniętą w gazetę...
Oficjalna strona filmu >>>>
Recenzja filmu na stronie FIPRESCI / Álvaro Sanjurjo Toucon (ang.) >>>>
Recenzja filmu w Variety / Deborah Young (ang.) >>>>
Recenzja filmu w La Nación / Adolfo C. Martínez (hiszp.) >>>>
Recenzja filmu w Página 12 (hiszp.) >>>>
Profil reżysera na CineNacional.com >>>>
Brazylia, 2006, 116 minut
reżyseria: Júlio Bressane
scenariusz: Júlio Bressane and Rosa Dias
zdjęcia: Walter Carvalho
muzyka: Guilherme Vaz
obsada: Alessandra Negrini, Miguel Falabella, Bruno Garcia, Otavio Augusto, Tonico Pereira, Taumaturgo Ferreira, Isabel Gueron, Josie Antelo, Nildo Parente
- 6 nagród Candango na Festiwalu Kina Brazylijskiego w Brasilii 2007, m.in. w kategoriach: Najlepszy Film, Najlepsza Aktorka i Najlepsze Zdjęcia
- MFF w Wenecji
- MFF w Rotterdamie
61-letni Julio Bressane jest jednym z twórców brazylijskiego nurtu filmowego Cinema Novo i „ojcem” latynoamerykańskiego kina eksperymentalnego. Niemal co roku jego filmy goszczą na FFLA („Film miłosny”, „Nietzsche w Turynie”). „Kleopatra” to wystylizowane spojrzenie na Królową Nilu, zagrane niczym awangardowa opera, gdzie arie zastąpiono lirycznością języka portugalskiego. Poprzez legendę o Kleopatrze, Bressane udaje się w swego rodzaju wewnętrzną podróż, do osobistej przestrzeni historycznej, wystylizowanej na modłę egipską, wśród barw pomarańczy i miedzi. Jak sam mówi: nie jest to pierwszy film opowiadający historię Kleopatry, ale niewątpliwie pierwszy w języku portugalskim. Siłą filmu są wspaniałe kreacje aktorskie, zwłaszcza w wykonaniu Alessandry Negrini, grającej tytułową postać.
Recenzja filmu dla The Hollywood Reporter / Gautaman Bhaskaran (ang.) >>>>
Recenzja dla czasopisma filmowego Contracampo / Rodrigo de Oliveira (port.) >>>>
Recezja filmu na stronach czasopisma O Globo Online / Rodrigo Vizeu (port.) >>>>
Kuba, 2007, 112 minut
reżyseria: Fernando Pérez
scenariusz: Fernando Pérez, Eduardo del Llano, Susana Maria
zdjęcia: Raúl Pérez Ureta
muzyka: Edesio Alejandro
obsada: Carlos Enrique Almirante, Liety Chaviano Pérez, Carla Sánchez, Luis Arberto García, Yailene Sierra, Ana Celia de Armas, Armando Soler
- Specjalna Nagroda Jury oraz nagroda za najlepszą scenografię na Festiwalu Nowego Kina Latynoamerykańskiego w Hawanie 2007
- Nagroda dla najlepszego scenariusza na Festiwalu Kina Latynoamerykańskiego w Los Angeles 2007
- Srebrny Delfin za najlepsze zdjęcia na MFF Festróia w Setubalu 2007
“Nie wszystko jest tym czym się wydaje”. „Madrygał”, film jednego z najbardziej znanych kubańskich reżyserów („Życie to gwizdanie”, „Suite Hawana”), to alegoria współczesnej Kuby. Pérez uważa go za swoje najbardziej ryzykowne dzieło. Mówi, że jest to „film abstrakcyjny”, poprzez który usiłuje zbadać, jak daleko można się posunąć w języku kina. Film składa się z dwóch różnych historii opowiadanych równolegle. Pierwsza dzieje się w świecie teatru na współczesnej Kubie. Druga - to historia science-fiction, rozgrywająca się w przyszłości, która stała się wyuzdanym światem Erosa, gdzie jedynym prawem jest obowiązkowe uprawianie seksu. W pewnym momencie obie historie łącza się i granica między rzeczywistością a fikcją zaciera się.
Strona producenta filmu >>>>
Biografia i filmografia reżysera na stronie Cine Cubano (hiszp.) >>>>
Rozmowa z reżyserem o jego najnowszym filmie (hiszp.) >>>>
Recenzja filmu w Variety / Jonathan Holland (ang.) >>>>
„MIASTO ORANGUTANÓW”
(AINDA ORANGOTANGOS)
Brazylia, 2007, 82 minuty
reżyseria: Gustavo Spolidoro
scenariusz: Gibran Dipp i Gustavo Spolidoro, na podst. książki Paulo Scotta
zdjęcia: Juliano Lopes Fortes
obsada: Karina Kazue, Lindon Shimizu, Kayode da Silva, Janaína Kramer, Renata de Lélis, Artur José Pinto, Nilsson Asp, Arlete Cunha, Letícia Bertagna, Roberto Oliveira, Marcelo de Paula, Girley Paes, Heinz Limaverde, Rafael Sieg, Juliana Spolidoro, Vanise Carneiro, Nathália Lobato, Sandra Possani, Charlie Severo
- Sekcja Cine del Futuro (Kino Przyszłości) na Międzynarodowym Festiwalu Kina Niezależnego w Buenos Aires BAFICI 2008
- Sekcja Novos Rumos (Nowe Ścieżki) na MFF w Rio de Janeiro 2007
Pierwszy brazylijski film nakręcony w jednym, 81-minutowym ujęciu. Scenariusz oparty jest na zbiorze opowiadań Paula Scotta pod tym samym tytułem. Pewnego gorącego letniego dnia 15 osób przez 14 godzin wędruje ulicami Porto Alegre. Japończycy dojeżdżają do ostatniej stacji metra. Dziewczyny całują się w autobusie rozmawiając o piłce nożnej i worku Świętego Mikołaja. Portier wielkiego bloku myśli jedynie o piwie po zakończeniu dnia pracy. Naga kobieta ucieka przed gołębiami po swoim mieszkaniu… „Miasto orangutanów” to obraz niekiedy surowy i brutalny, a zarazem piękny i poetycki, gdzie za pozorną normalnością budynków mieszkalnych kryją się dziwne upodobania ich mieszkańców. Film stał się wydarzeniem kina niezależnego w Brazylii.
Strona oficjalna filmu (port., ang.) >>>>
Recenzja filmu w czasopiśmie filmowym Contracampo / Leonardo Levis (port.) >>>>
Opis filmu i biografia reżysera na stronie BAFICI >>>>
„NARODZONY I ODCHOWANY”
(NACIDO y CRIADO)
Argentyna, Włochy, Wielka Brytania, 2006, 100 minut
reżyseria: Pablo Trapero
scenariusz: Pablo Trapero, Mario Rulloni
zdjęcia: Guillermo Nieto
muzyka: Luis Chomicz, Palo Pandolfo
obsada: Federico Esquerro, Martina Gusman, Tomas Lipan, Guillermo Pfening, Victoria Vescio, Nilda Raggi
- Srebrny Kondor 2007 (nagroda Stowarzyszenia Argentyńskich Krytyków Filmowych) za najlepsze zdjęcia; nominowany w kategoriach: Najlepszy Reżyser, Najlepszy Film, Najlepsza Scenografia, Najlepszy Nowy Aktor
- Złoty Kikito dla najlepszego reżysera i najlepszego filmu w konkursie filmów latynoskich oraz za najlepsze zdjęcia w konkursie brazylijskim na FF w Gramado 2007
- MFF w Toronto 2006
Film czołowego reżysera nowego kina argentyńskiego, którego najnowszy film „Leonera” prezentowany jest w konkursie tegorocznego MFF Cannes.
Santiago to młody, odnoszący sukcesy konserwator antyków i dekorator wnętrz. On i jego żona Milli wspólnie prowadzą pracownię, wychowują córeczkę i cieszą się każdym dniem wspólnego życia. Wydaje się, że ich codziennej radości nic nie jest w stanie zakłócić. Nagły wypadek na drodze staje się początkiem rodzinnej tragedii i zmienia wiele w życiu Santiago.
Trapero uderza w czułe struny ludzkich emocji - przywołuje strach przed śmiercią, obawę przed utratą tych, których kochamy. Znakomite kreacje aktorskie i niesamowite zdjęcia rozległych krajobrazów sprawiają, że film ma niezwykłą siłę oddziaływania na widzów.
Recenzja filmu na stronie FIPRESCI / Klaus Eder (ang.) >>>>
Recenzja filmu w La Nación / Diego Battle (hiszp.) >>>>
Recenzja filmu w Clarín / Diego Lerer (hiszp.) >>>>
Recenzja filmu w Página 12 / Horacio Bernades (hiszp.) >>>>
Recenzja filmu na DVD Times / Noel Megahey (ang.) >>>>
Recenzja filmu na portalu Culture Wars / Clemmy Manzo (ang.) >>>>
Profil reżysera na portalu Cine Nacional >>>>
„NIEBO, ZIEMIA, DESZCZ”
(EL CIELO, LA TIERRA, LA LLUVIA)
Chile, Francja, Niemcy, 2007, 110 minut
reżyseria: José Luis Torres Leiva
scenariusz: José Luis Torres Leiva
zdjęcia: Inti Briones
obsada: Julieta Figueroa, Angelica Riquelme, Mariana Munoz, Pablo Krogh, Norma Norma Ortiz, Francisco Ossa, Ignacio Aguero, Isabel Quinteros, Rocio Terroba, Maite Fernandez, Patrick Puigmal, Fernanda Gonzalez, Hugo Medina, Samuel Gonzalez, Chamila Rodriguez
- Nagroda FIPRESCI na MFF w Rotterdamie 2008
- Główna nagroda na MF Kina Współczesnego w Meksyku FICCO 2008
- Międzynarodowy Festiwal Kina Niezależnego w Buenos Aires BAFICI 2008
Nagroda FIPRESCI, którą film otrzymał na MFF w Rotterdamie, to najważniejsza nagroda filmowa dla filmu chilijskiego w ciągu ostatnich 15 lat.
Ta prosta historia opowiada o czwórce samotnych osób, które wiodą ciche, spokojne, pełne rutyny życie – spotykają się na posiłkach, by pospacerować po plaży, popłynąć promem czy po prostu poprzebywać ze sobą, ale bez potrzeby mówienia czegokolwiek. W ten milczący i skryty sposób starają się przetrwać wbrew swoim słabościom. Szukają miłości, seksu, uczuć, zagubionych więzi rodzinnych, by zdystansować się od własnej samotności i rozpocząć życie na nowo.
Recenzja filmu w Variety / Jay Weissberg (ang.) >>>>
Wywiad z reżyserem dla magazynu filmowego La Fuga (hiszp.) >>>>
Wywiad z reżyserem dla IndieWire (ang.) >>>>
Profil reżysera na portalu Cine Latinoamericano (hiszp.) >>>>
USA, 2007, 105 minut
reżyseria: Christopher Zalla
scenariusz: Christopher Zalla
zdjęcia: Igor Martinovic
obsada: Jesús Ochoa, Armando Hernández, Jorge Adrián Espíndola, Paola Mendoza
- Grand Prix Jury w kategorii Dramat na FF w Sundance 2007
- Sekcja Oficjalna MFF w San Sebastian 2007
Znakomity debiut o środowisku nielegalnych imigrantów z Meksyku w USA oraz o skradzionej tożsamości. Ta prowokująca historia to również dogłębna analiza człowieka pragnącego być kochanym. Juan i Pedro spotykają się w ciężarówce pełnej meksykańskich imigrantów jadących bez dokumentów do Nowego Jorku. Pedro pokazuje Juanowi zapieczętowany list od matki i opowiada nowemu przyjacielowi, że jedzie na pierwsze spotkanie ze swoim ojcem Diego, bogatym restauratorem, którego dotąd nie wiedział. Niestety, rano budzi się okradziony, ląduje na ulicy, jest kompletnie zagubiony w obcym mieście. Tymczasem Juan pojawia się u Diego z listem, twierdząc, że jest jego synem … „Ojcze nasz” to znakomity przykład amerykańskiego kina niezależnego rodem z Sundance charakteryzujący się szybkim tempem i niespodziewanymi zwrotami akcji.
Recenzja filmu dla Village Voice / Ed Gonzalez (ang.) >>>>
Recenzja filmu / Emanuel Levy (ang.) >>>>
Wywiad z reżyserem dla indieWIRE (ang.) >>>>
Wywiad z reżyserem dla Filmmaker Magazine / James Ponsoldt (ang.) >>>>
Meksyk, 2007, 79 minut
reżyseria: Jonás Cuarón
scenariusz: Jonás Cuarón
zdjęcia: Jonás Cuarón
muzyka: Anette Fradera
obsada: Diego Catano Diego, Eireann Harper, Salvador Elizondo, Michele Alban, Cristina Orozco, Mariana Elizondo, Pia Elizondo, Emilia Garcia, Mateo Garcia
- Nagroda za wyjątkowe osiągnięcie artystyczne oraz nominacja do nagrody głównej na MFF w Salonikach 2007
- Film zamknięcia Tygodnia Krytyki na MFF w Wenecji 2007
Prawda ma strukturę fikcji. „Rok paznokcia” to film eksperymentalny, o nietypowej konstrukcji, który składa się tylko ze zdjęć i dialogów wypowiadanych z offu. Opowiada historię miłosną, która nie miała prawa się wydarzyć, pomiędzy 14-latkim Diego, a 21-letnią Amerykanką Molly, wynajmującą latem pokój u jego rodziny w Meksyku. Chłopak jest nią bezgranicznie zauroczony i pożąda jej, co wyraźnie podoba się Molly. Film doskonale oddaje ulotność wyjątkowych chwil, kiedy emocje kierują naszym życiem.
Autorem filmu jest syn Alfonso Cuarona, reżysera m.in. „I twoją matkę też” oraz „Ludzkich dzieci”.
Recenzja filmu w Variety / Robert Koehler (ang.) >>>>
Jonas Cuaron o filmie (ang.)>>>>
TAJEMNICE SZEKSPIRA I WIKTORA HUGO
(INTIMIDADES DE SHAKESPEARE Y VICTOR HUGO)
Meksyk, 2008, 83 minuty
reżyseria: Yulene Olaizola
scenariusz: Yulene Olaizola
zdjęcia: Yulene Olaizola, Ruben Imaz
muzyka: Emiliano Motta, Emiliano González de León
obsada: Rosa Elena Carvajal, Florencia Vega Moctezuma
- Nagroda dla Najlepszego Filmu na Międzynarodowym Festiwalu Kina Niezależnego w Buenos Aires BAFICI 2008
- Główna nagroda w kategorii Najlepszy Dokument Meksykański oraz Nagroda Publiczności na MF Kina Współczesnego w Meksyku FICCO 2008
Rewelacyjny debiut reżyserski Yulene Olaizoli opowiada historię, która wydarzyła się w jej rodzinie. Ten film jest czymś więcej niż zwykłym dokumentem. To fascynująca opowieść z suspensem i tajemnicą, która pokazuje, że za każdym rogiem mogą kryć się wielkie historie (podobnie jak w tym filmie – Szekspir i Hugo to nazwy ulic w Mexico City). To także głęboki portret dwóch postaci, samotnych na swój sposób i wbrew sobie, silnie i dziwnie od siebie uzależnionych. Yulene Olaizoli przedstawia tę enigmatyczną historię z wdziękiem, harmonią i inteligencją, prowadząc narrację w sposób mistrzowski.
„W KAŻDEJ CHWILI”
(ESAS NO SON PENAS)
Ekwador, 2005, 84 minuty
reżyseria: Anahí Hoeneisen, Daniel Andrade
scenariusz: Anahí Hoeneisen
zdjęcia: Daniel Andrade
muzyka: Xavier Muller
obsada: Amaia Merino, Francisca Romeo, Paquita Troya, Carolina Valencia, Anahí Hoeneisen
- Oficjalna selekcja do sekcji Horizontes Latinos na MFF w San Sebastian 2006
- Oficjalna selekcja na MFF w Guadalajarze 2007
- Konkurs Latynoamerykański na MFF w Mar del Plata 2007
Pięć kobiet, przyjaciółek z czasów dorastania, spotyka się po blisko 14 latach. Pretekstem jest choroba jednej z nich, Alejandry. Elena oczekuje drugiego dziecka, Marina zdradza męża, Diana - niedawno owdowiała, dzieli swoją samotność z 15-letnią córką, a Tamara wciąż prowadzi nocne życie klubowe. Spotkanie po latach powoduje, że każda z nich dokonuje refleksji nad swoim dotychczasowym życiem. Wszystkie tęsknią za czasami, kiedy były sobie bliskie i za utraconą wolnością. Spotkanie i intymne rozmowy pozwalają każdej z nich spojrzeć w przyszłość z nadzieją.
Strona oficjalna filmu >>>>
Wywiad z reżyserami (hiszp.) >>>>
Argentyna, 2007, 90 minut
reżyseria: Anahí Berneri
scenariusz: Anahí Berneri, Sergio Wolf, Dolores Espeja, Gustavo Malajovich
zdjęcia: Diego Poleri
muzyka: Nico Cota
obsada: Silvia Pérez, Martina Juncadella, Luciano Cáceres, Inés Saavedra, Fabián Arenillas, Osmar Nuńez, Carlos Portaluppi
- Artistic Innovation Award na MFF w Toronto 2007
- Nagroda FIPRESCI na MFF w San Sebastian 2007
„Jestem aktorką“ - tak właśnie widzi się główna bohaterka filmu, 50-letnia Erni. Zdaje sobie sprawę, że najlepsze lata ma już za sobą. Teraz prowadzi „boleśnie” normalne życie, wciąż jednak żyje przeszłością. Jej mieszkanie wyklejone jest plakatami filmów klasy B, w których zagrała główne role. Erni tworzy też własną stronę internetową, by utrzymać gasnące zainteresowanie swoją osobą. Zaproszenie na rodzinne przyjęcie z okazji 15. urodzin siostrzenicy Any, daje jej szansę powrotu do rodzinnej wioski. Ana, której ciotka kojarzy się ze światem „glamour”, zapachem drogich perfum i krojem pięknych sukien, jest zachwycona jej przyjazdem. Dla dziewczyny to czas odkryć, dla Erni to trudny powrót do swoich korzeni. W trakcie weekendu obydwie zbliżają się do siebie i uczą wzajemnie czegoś o życiu.
„Wcielenie” jest drugim filmem Anahí Berneri, która debiutowała „Rokiem bez miłości” (2005).
Strona dystrybutora: opis filmu, biografia reżysera, zdjęcia, zwiastun, nagrody >>>>
Recenzja filmu w Screen Daily / Lee Marshall (ang.) >>>>
Recenzja filmu w Variety / Robert Koehler (ang.) >>>>
Recenzja filmu w Página 12 / Juan Pablo Cinelli (hiszp.) >>>>
Recenzja filmu w La Nación / Adolfo C. Martínez (hiszp.) >>>>
Recenzja filmu w Clarín / Diego Lerer (hiszp.) >>>>
„WIEK BUNTU”
(LA EDAD DE LA PESETA)
Kuba, Hiszpania, Wenezuela, 2006, 90 minuty
reżyseria: Pavel Giroud
scenariusz: Arturo Infante
zdjęcia: Luis Najmias Jr.
muzyka: Ulises Hernández
obsada: Mercedes Sampietro, Ivan Carreira, Susana Tejera, Carla Paneca, Esther Cardoso, Claudia Valdés, José Ángel Egido
- Nagroda dla najlepszego filmu hiszpańskojęzycznego na MFF w Santa Barbara 2007
- Nagrody dla najlepszego operatora oraz najlepszego reżysera na Festiwalu Nowego Kina Latynoamerykańskiego, Hawana 2007
- Nominowany do nagrody GOYA w kategorii Najlepszy Film Iberoamerykański
Tytuł filmu odnosi się do wieku głównego bohatera, którego wszyscy wokół uważają za dziecko, kiedy on sam już się nim nie czuje. „Wiek buntu” to film zaskakujący. Bohaterem jest 10-letni Samuel, który wraz ze swoją niedawno rozwiedzioną matką właśnie wrócił do miasta. Zamieszkują w rezydencji ekscentrycznej babci, gdzie chłopak zastaje nowy tajemniczy świat, w którym to on okazuje się bardziej dorosły niż jego infantylnie zachowująca się matka. Przejście Samuela w wiek dojrzewania jest metaforą szybkiego przejścia Kuby od romantycznego idealizmu do bolesnej rzeczywistości.
Film jest fabularnym debiutem Pavla Girouda jednego z najciekawszych nowych twórców kubańskich, który wcześniej z powodzeniem kręcił filmy dokumentalne.
Oficjalna strona filmu >>>>
Recenzja filmu na stronie FIPRESCI / Dominique Martinez (ang.) >>>>
Recenzja filmu na Latin Heat Online / Anthony J. Gomez (ang.) >>>>
„ZABIĆ ICH WSZYSTKICH”
(MATAR A TODOS)
Urugwaj, Chile, Argentyna, 2007, minut
reżyseria: Esteban Schroeder
scenariusz: Pablo Vierci, Alejandra Marino, Daniel Henríquez
zdjęcia: Sergio Armstrong
muzyka: Martín Pavlovsky
obsada: Roxana Blanco, Walter Reyno, César Troncoso, María Izquierdo, Darío Grandinetti
- Złoty Koral dla najlepszego scenariusza i dla najlepszej aktorki oraz nagroda SIGNIS na Festiwalu Nowego Kina Latynoamerykańskiego w Hawanie 2007
- Nagrody publiczności na MFF w Biarritz i MFF w Montrealu 2007
- Oficjalna selekcja MFF w San Sebastian 2007
Pierwszy w historii film urugwajski zakwalifikowany do głównego konkursu MFF San Sebastian.
"Zabić ich wszystkich" to polityczny thriller, który przedstawia prawdziwą historię chemika Eugenio Berríosa - agenta DINA, chilijskiej tajnej policji politycznej za czasów Pinocheta. Film nawiązuje do “Operacji Kondor” – kampanii przeprowadzonej w latach 70. i 80. w kilku krajach Ameryki Południowej pod rządami dyktatur – i oscyluje pomiędzy dokumentem a fikcją. Bohaterką filmu jest urugwajska prawniczka Julia Gudari prowadząca śledztwo w sprawie morderstwa Berríosa, którego oskarżono o pomaganie Pinochetowi w tworzeniu broni biologicznej i chemicznej. Julia zdaje sobie sprawę, że jeśli chce poznać prawdę, będzie musiała spojrzeć w głąb własnej przeszłości.
Strona oficjalna filmu >>>>
Recenzja filmu na stronie escreverCinema / Roberto Mader (port.) >>>>
Kino i prawa człowieka / Giba Assis Brasil (port.) >>>>
„ZABRANIA SIĘ ZABRANIAĆ”
(PROIBIDO PROIBIR)
Brazylia, 2006, 105 minut
reżyseria: Jorge Durán
scenariusz: Jorge Durán, Dani Patarra
zdjęcia: Luis Abramo
obsada: Caio Blat, Maria Flor, Alexandre Rodrigues, Edyr Daqui, Adriano de Jesus, Luciano Vidigal, Raquel Pedras
- Nagroda dla najlepszego filmu na MFF w Biarritz 2006
- Nagroda specjalna Jury na Festiwalu Nowego Kina Latynoamerykańskiego, Hawana 2006
- Nagroda dla najlepszego scenariusza na FF w Huelvie 2006
- Nagrody dla najlepszego filmu i najlepszego reżysera na MFF Vina del Mar 2008
Wielokrotnie nagradzany film o wolności totalnej, odważny obyczajowo, pełen samby i poezji, będący przykładem żywiołowego współczesnego kina. Trójka studentów – Paulo, Letícia i Leon – żyje w trójkącie, co zmusza ich do konfrontacji z kwestiami natury moralnej i etycznej. Jednocześnie życie uniwersytecie stawia przed nimi problemy, których próby rozwiązania będą miały dramatyczne skutki. To historia miłości i przyjaźni, którą obserwujemy na tle rzeczywistości brazylijskiej pełnej przemocy i korupcji. W roli Leona wystąpił Alexandre Rodrigues, znany z filmu „Miasto Boga”.
Strona oficjalna filmu (port., ang.) >>>>
Recenzja filmu w Variety / Deborah Young (ang.) >>>>
Recenzja filmu w magazynie filmowym Cinética / Eduardo Valente (port.) >>>>
Recenzja filmu na Disruptores e-zine / Aristeu Araújo (port.) >>>>
Recenzja filmu na portalu Omelete / Marcelo Hessel (port.) >>>>