Hiszpania, Meksyk, 2005, 101 minut, kolor

7 nagród GOYA w tym za debiut reżyserski, scenariusz oryginalny, scenografię, oraz za efekty specjalne.

Horror, który rodzi się w idyllicznym otoczeniu, w sercu idealnej rodziny i nieoczekiwanie rozrasta się, by ją  kompletnie zniszczyć.

Sierociniec okazał się największym przebojem hiszpańskich kin ubiegłego roku. Tę emocjonującą opowieść o duchach, wyprodukowaną przez Guillermo del Toro, twórcę Labiryntu Fauna, w samej tylko Hiszpanii obejrzało już ponad 4 miliony widzów!

Laura spędziła dzieciństwo dorastając w sierocińcu, otoczona troskliwą opieką wychowawców i przyjaźnią dzieci, które były dla niej niczym bracia i siostry. Teraz, jako trzydziestoletnia kobieta, powraca w "rodzinne" strony wraz z mężem, Carlosem i siedmioletnim synkiem, Simonem. Jej marzeniem jest stworzenie w miejscu porzuconego przytułku ośrodka dla dzieci niepełnosprawnych.
Nowy dom i tajemnicza okolica pobudzają wyobraźnię Simona - chłopiec zaczyna snuć nieprawdopodobne opowieści i wymyślać nie do końca niewinne zabawy...  Sytuacja ta zaczyna bardzo niepokoić Laurę, tym bardziej, że przywołuje echa dawno zapomnianych, dręczących wspomnień z jej własnego dzieciństwa.

Tymczasem zbliża się dzień otwarcia ośrodka, a sytuacja w rodzinie Laury jest coraz bardziej napięta. Carlos pozostaje sceptyczny wobec tego, co się dzieje - wierzy, że Simon wszystko zmyślił, desperacko próbując zwrócić na siebie uwagę. Jednak Laura przekonana jest, że coś przerażającego i dawno wypartego z pamięci kryje się w murach starego domu. Coś, co tylko czeka, by się ujawnić i wyrządzić ogromną krzywdę jej bliskim.

>>>> Oficjalna strona filmu (ang, hiszp)
>>>> Recenzje na The Rotten Tomatoes (ang)
>>>> Wywiad z Juanem Antonio Bayona (ang)

Hiszpania, 2007, 130 minut, kolor

3 nagrody GOYA za najlepszy film, reżyserię i aktorskie odkrycie
MFF Cannes 2007 - Un Certain Regard

Reżyser filmu - Jaime Rosales - to wschodząca gwiazda hiszpańskiego kina, który debiutował słynnymi Godzinami dnia (Las horas del dia). Jego najnowsze dzieło - Samotność ­- uznane zostało za najlepszy film hiszpański ubiegłego roku.

Śledzimy dwie równoległe historie, początkowo mające charakter zwykłej codzienności: problemy zdrowotne, praca, mieszkanie, związki, pieniądze.

35-letnia samotna matka Adela porzuca rodzinną wioskę w kraju Basków i przenosi się do Madrytu. Aby się tam utrzymać, podejmuje pracę, która daje jej pieniądze, ale nie przynosi satysfakcji - wszystko poświęca synkowi. Terrorystyczny atak na autobus zniszczy jej dotychczasowe życie. Będzie musiała zaakceptować nową codzienną rutynę...

Antonia prowadzi mały supermarket. Spokojne życie pięknej wdowy kręci się wokół pracy, chłopaka Manolo oraz jej ukochanych córek: Inés, Nieves i Heleny. Stosunki między trzema siostrami są napięte, ale komplikują się jeszcze bardziej, kiedy Helena prosi matkę o pożyczenie pieniędzy na kupno mieszkania.

Czuję potrzebę, aby podzielić się z widownią pewnymi troskami, które mnie samego męczą. A śmierć w jakiś sposób stanowi istotę cierpienia. Naszym przeznaczeniem jest zarówno cierpieć, jak i przezwyciężyć cierpienie. Jesteśmy i wrażliwi, i twardzi, ale zawsze na końcu okazuje się, że siła przezwycięża wrażliwość. W filmie widzimy trudne momenty w życiu bohaterek. Jednak po upływie pewnego czasu życie w końcu się układa i powraca na normalne tory.
Jaime Rosales (reżyser)

>>>> Samotność na La Butaca (hiszp)
>>>> Recenzja filmu w Variety (ang)
>>>> Wywiad z Jaime Rosalesem po otrzymaniu nagród Goya (esp)
>>>> Jaime Rosales w Wikipedii (hiszp)

Hiszpania, 2006, 75 minut, animacja

Nominacja do nagrody GOYA dla najlepszej animacji

Pierwsza, pełnometrażowa animacja stworzona na bazie obrazów olejnych, ze wspaniałą muzyką symfoniczną w tle.

Autorem filmu jest, pochodzący z Galicji, Miguelanxo Prado - jeden z najbardziej znanych twórców komiksów na świecie (współpracował m.in. przy filmie Faceci w czerni).

De profundis to metafora, wirtualny spacer po onirycznym świecie. To wyprawa w morskie głębiny, podwodna historia miłosna, animowany poemat. To hołd złożony morzu.

Podróż, którą proponują widzom reżyser Miguelanxo Prado i kompozytor Nani García ma poetyckie przesłanie. Przeznaczona jest i dla tych, którzy potrafią cieszyć się przez dziesięć minut zachodem słońca, jak i dla tych, którzy mogą usiąść nad zatoką, by zimą  patrzeć na galicyjskie morze. Film pokazuje również wzajemne relacje między muzyką, malarstwem i nowymi technologiami.

>>>> Oficjalna strona filmu (ang, esp, gal)
>>>> Recenzja filmu w Variety (ang)
>>>> Biografia Miguelanxo Prado na Guía del cómic (hiszp)

Hiszpania, 2007, 80 minut, kolor

Nagroda krytyków i specjalne wyróżnienie na MFF Valdivia 2007
MFF Locarno 2007

Najnowszy film Chilijczyka Matiasa Bize (twórcy tak znanych filmów, jak W łóżku / En la cama i Sobota / Sábado), który został zrealizowany i wyprodukowany w Barcelonie.
Ten minimalistyczny film to poszukiwanie prawdy o ludziach, opowieść o uczuciach istniejących w każdym związku, będących jego istotą, choć niejednokrotnie ukrywanych. Reżyser pozostawił aktorom formułę "otwartego" scenariusza i swobodę improwizacji.
Film jest swego rodzaju kroniką opowiadającą o zerwaniu pewnej pary. Sytuacja nie jest łatwa, wszystko rozgrywa się w ciągu jednej długiej nocy pełnej rozważań, dyskusji i minut ciszy, podczas której Vera i Alejandro odkrywają przed sobą najbardziej intymne sekrety swego związku. Wychodzą na jaw ich strach, kłamstwa, wątpliwości, porażki.
Film powstał z inspiracji płytą Monstruos bajo la cama chilijskiego muzyka Rodrigo Jarque.

>>>> Oficjalna strona filmu (ang, hiszp)
>>>> Recenzja filmu na blogu partiendo de la nada (hiszp)

Hiszpania, 2007, 100 minut, kolor

Nagroda FIPRESCI na MFF Rotterdam 2007

Hans przybywa z Niemiec do hiszpańskiego miasteczka na Majorce, by przyjąć posadę w wiejskiej rezydencji. Wkrótce odkrywa, że mężczyzna, który pracował przed nim, też pochodził z Niemiec, miał na imię Hans i zniknął w tajemniczych okolicznościach. Dziwne i wyraźnie wrogie podejście mieszkańców do bohatera nie budzi wątpliwości, że z tamtym mężczyzną wiążą się przykre dla miasta sprawy. Hans próbując dowiedzieć się prawdy na temat swojego poprzednika niespodziewanie odkrywa, że przyczyna kłopotów tkwi... w nim samym. Stopniowo udaje mu się dotrzeć do tajemnic związanych z byłym pracownikiem.
Ten trzymający w napięciu thriller, z racji na swój mroczny, pełen niedopowiedzeń klimat, w swej stylistyce przypomina opowieści Edgara Allana Poe i filmy mistrza suspensu - Alfreda Hitchcocka.

>>>> Oficjalna strona filmu (ang, hiszp)
>>>> Recenzja filmu na european-films.net (ang)
>>>> Ja - odkryciem roku podczas tygodnia krytyki FIPRESCI (ang, hiszp)

Hiszpania, 2006, 109 minut, kolor

MFF Rotterdam 2006

Jeden z najbardziej cenionych przez krytykę hiszpańskich filmów ostatnich lat. Porywający energią, a jednocześnie kontemplacyjny obraz inspirowany życiem legendarnego Camaróna de la Isla, który na wyspie San Fernando, miejscu swego urodzenia, otoczony został niemal religijnym kultem.
Film opowiada o fenomenie flamenco - muzyce, która fascynuje ludzi na całym świecie. Akcja filmu rozgrywa się właśnie na wyspie San Fernando.
Dwoje głownych bohaterów to kilkunastoletni Cygan Isra oraz młoda japońska pielęgniarka, Makiko - dwie postacie, które usiłują poradzić sobie z rozłamem, jaki nastąpił w ich życiu. Isra pochodzi z rodziny śpiewaków flamenco, jednakże z powodu żałoby po śmierci ojca zmuszony został przestać śpiewać. Zawsze marzył by opuścić wyspę, na której się urodził, a teraz musi na niej pozostać, nauczyć się żyć bez ojca oraz spróbować porozumieć się ze starszym bratem. Makiko porzuciła rodzinną Japonię i umierającego ojca, i przyjechała na San Fernando, by poprzez śpiew flamenco odnaleźć się oraz zrozumieć tajemnicę egzystencji. Chce przyswoić całkowicie obcą jej tradycję, by móc wyrazić uczucia obudzone przez życiową tragedię.
Lacuesta uczynił Camaróna de la Isla trzecim, ukrytym bohaterem opowieści.

>>>> Oficjalna strona filmu (hiszp)
>>>> Recenzja filmu na De cine 21 (hiszp)
>>>> Wywiad z Isaki Lacuestą (ang)

Hiszpania, 2007, 100 minut, kolor

Nominacje do nagrody GOYA w kategoriach: najlepsza reżyseria, aktor, drugoplanowa rola męska i kobieca.

MFF San Sebastian 2007- konkurs

Najnowszy film jednej z najwybitniejszych hiszpańskich reżyserek, autorki głośnego filmu Daję ci moje oczy (Te doy mis ojos). Mataharis pokazuje świat widziany oczami kobiet. Film wyróżnia mistrzowska obsada i fascynujące historie. Tytuł nawiązuje do najsłynniejszej kobiety-szpiega, Mata Hari.
Bohaterkami są trzy współczesne Mata Hari - pracownice agencji detektywistycznej, które rozwiązując sprawy swoich klientów, przypadkowo odkrywają tajemnice dotyczące własnych losów.
Ewa, mężatka i matka dwojga dzieci, szuka pierwszej młodzieńczej miłości jednego z klientów. Dzięki swym zdolnościom detektywistycznym przypadkowo odkrywa, że jej własny mąż prowadzi podwójne życie. Carmen bada, czy doniesienia o nieuczciwości biznesowego partnera jej zleceniodawcy są prawdziwe. Jednak w trakcie śledztwa na jaw wychodzą zupełnie inne wydarzenia, w które jest on zamieszany. Najmłodsza z kobiet, Inés, pracuje "fikcyjnie" w pewnej firmie. Jej zadaniem jest prześledzenie działań menadżerów. Jednak prowadząc śledztwo nieoczekiwanie zakochuje się w jednym z podejrzanych...

>>>> Oficjalna strona filmu (hiszp)
>>>> Mataharis na La Butaca (hiszp)
>>>> Biografia Icíar Bollaín (hiszp)

Hiszpania, 2007, 108 minut, kolor

MFF San Sebastian 2007

Zestaw krótkich filmów dokumentalnych, nakręconych przez wybitnych twórców współczesnego kina we współpracy z organizacją Lekarze bez granic. Filmy te, w sposób poruszający i nowatorski, pokazującą losy ludzi "wykluczonych". Ich historie są niewidzialne, bo niewygodne dla świata. Pięć historii, pięć obrazów cierpienia, pięć opowieści o losach ludzi ukrytych za kulisami wielkich światowych wydarzeń.
Film Isabel Coixet opowiada o boliwijskiej dziewczynie, która pracuje w Barcelonie, by wspomóc swoją rodzinę. Jej bliscy cierpią z powodu choroby dotykającej najbiedniejszych, a na którą żaden z wielkich koncernów farmaceutycznych nie znalazł dotąd lekarstwa. Opowieść Wima Wendersa zwraca uwagę na sytuację kobiet z Demokratycznej Republiki Konga, które zmagają się z konsekwencjami działań wojennych. Obraz Fernando Leóna de Aranoa przedstawia dramatyczne losy tysięcy dzieci z północnej części Ugandy. Mariano Barroso kontrastuje dwa obrazy: mechanizm działania wielkiego koncernu farmaceutycznego oraz cierpienie tysięcy Afrykańczyków, którego przyczyną jest polityka, a raczej jej brak ze strony tegoż koncernu. W noweli Javiera Corcuery kamera podąża za grupą kolumbijskich rolników, którym oddziały paramilitarne odebrały ziemie, a którzy próbują teraz powrócić do normalnego życia.
Producentem filmu jest znany hiszpański aktor Javier Bardem (laureat tegorocznego Oskara).

>>>> Javier Bardem: "Niewidzialni to hołd złożony rzeczywistości" (hiszp)
>>>>  "Zapomniane konflikty" w Niewidzialnych (hiszp)

Hiszpania, Niemcy, 2005, 107 minut, kolor

Film otwarcia MFF San Sebastián 2005

Nagroda GOYA za najlepszy dźwięk oraz nominacje w kategoriach: najlepszy film, reżyser, scenariusz, zdjęcia, debiut aktorski, aktorka drugoplanowa i efekty specjalne.

Film wybitnego hiszpańskiego twórcy ze znakomitą obsadą. Do położonej w mitycznym regionie północnej Hiszpanii Obaby przyjeżdża młoda nauczycielka Lourdes, która chce nakręcić film o tym miejscu, uchwycić życie miasteczka i jego mieszkańców. Punktem wyjścia staje się szkolne zdjęcie sprzed lat. Zadanie wydaje się łatwe - miasteczko jest niewielkie, a ludzie chętni do rozmów. Jednak im więcej osób dziewczyna spotyka, im więcej historii słyszy, tym wszystko staje się dziwniejsze i bardziej tajemnicze. Mieszkańcy Obaby zdają się być uwięzieni w przeszłości, opowiadają o swoim dzieciństwie i zagadkowej sieci uczuć i łączących ich wzajemnych relacji. Kamera nie jest w stanie uchwycić esencji rzeczywistości. Jedynie poddanie się pięknu i tajemnicy pozwala naprawdę poznać świat Obaby - dziwnej krainy zamieszkałej przez jaszczurki, które podobno wchodzą ludziom do uszu i wyjadają mózgi...
Ta magiczna podróż w głąb duszy kraju Basków nakręcona została w oparciu o zbiór opowiadań Obabakoak baskijskiego pisarza Bernardo Atxagi.

>>>> Recenzja filmu w Variety (ang)
>>>> Recenzja filmu na Yahoo! Cine (hiszp)
>>>> Filmografia Montxo Armendáriz (ang)
>>>> Oficjalna strona Bernardo Atxagi (ang, hiszp, bask)

Hiszpania, 2006, 90 minut, kolor

Srebrna Muszla dla najlepszego aktora MFF San Sebastián 2006

Zwycięzca Międzynarodowego Festiwalu Komedii w Peníscola 2007

Nagroda GOYA dla najlepszego aktora i nominacja dla drugoplanowej roli męskiej.

Zabawna, ale i gorzka komedia, której tematem jest konflikt pokoleń. To film o tym, jak przekroczyć pięćdziesiątkę, stracić pracę, odzyskać syna, chcąc zupełnie czegoś innego. Film opowiada o relacji między ojcem i synem, której po prostu nie było... aż do teraz.
Santiago nigdy nie grał głównej roli, ani w teatrze, ani w kinie, ani nawet w swoim własnym życiu. Ma 55 lat, jest rozwiedziony, mieszka z młodą aktorką i wydaje się całkiem szczęśliwy - do czasu. Pewnego dnia w drzwiach mieszkania staje jego 30-letni syn Guillermo, który po kłótni z matką postanawia pomieszkać jakiś czas z ojcem. Santiago nigdy nie przypuszczał, że kilkudniowa wizyta syna może wywrócić jego świat do góry nogami... Zresztą ta wizyta zmieni wszystko nie tylko w życiu ojca - również dla Guillermo wszystko się zmieni.

Odejdź raz na zawsze jest balem masek, paradą naprzemiennych spotkań i rozstań dwóch urodzonych egoistów: nałogowego kłamcy, który żyje chwilą i wykorzystuje najbliższych do swoich celów, oraz drugoplanowego aktora, który nagle odkrywa, że jego życie to jedno wielkie kłamstwo.
Mistrzowska kreacja znanego hiszpańskiego aktora - Juana Diego - w roli Santiago.

>>>> Oficjalna strona filmu (hiszp)
>>>> Recenzja filmu na muchocine.net (hiszp)
>>>> Biografia Víctora García León (hiszp)

Hiszpania, 2006, 123 minut, kolor

Nominacja do nagrody GOYA za najlepszy dokument

MFF San Sebastián 2006

Ostatni film Joaquima Jorda, nakręcony tuż przed jego śmiercią. Ten pełnometrażowy dokument wprowadza widzów w świat agnozji i aleksji, chorób mózgu, które powodują zaburzenia w wizualnym postrzeganiu rzeczywistości.
Wszystko zaczęło się od artykułu z dziennika El País, opisującego przypadek 18-letniej Esther, która od 15 lat cierpi na agnozję po złym zdiagnozowaniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Reżyser Joaquim Jorda, cierpiący na aleksję i agnozję wzrokową na skutek udaru mózgu, skontaktował się z bohaterką artykułu, co dało początek niezwykłej przyjaźni.
Ten wyjątkowy dokument, którego kręcenie trwało prawie 4 lata, opiera się na rozmowach z osobami cierpiącymi na podobne dysfunkcje jak reżyser. Jorda pokazuje jak bardzo wrażliwy i delikatny jest ludzki mózg. Tworzy opowieść o tajemnicy pojmowania rzeczywistości w świecie, który nie akceptuje różnic. W obserwację ewolucji czwórki pacjentów, w tym siebie samego, wplata przemyślenia dotyczące pojęcia tożsamości, normalności, wykluczenia społecznego.
Film jest zwieńczeniem jednej z najoryginalniejszych twórczości w historii kina hiszpańskiego, testamentem reżysera, który badał granice pomiędzy dokumentem i fikcją, oraz granice osobistego doznania jako materii kina.

>>>> Oficjalna strona filmu (ang, hiszp)
>>>> Recenzja filmu na blogsandocs.com (hiszp)
>>>> Biografia Joaquima Jorda (hiszp)

Hiszpania, 2005, 85 minut, kolor

Nagroda Specjalna Jury na FF Malaga 2005

Najlepszy Film Dokumentalny na DOCUSUR 2006 (Festival Internacional de Documentales del Sur)

Dokument o fenomenie masowej emigracji zarobkowej, niezwykle aktualny w obliczu sytuacji w Polsce, gdzie emigracja przybiera niepokojące rozmiary.
Film opowiada mało znany epizod europejskiej historii - emigrację 2 milionów Hiszpanów, którzy w latach 60. opuścili kraj w poszukiwaniu dobrobytu. Wyjechali na kilka miesięcy, zostali na 30 lat. Pracując w fabrykach wspierali rozwój krajów Europy Zachodniej, przeżywających ekonomiczny boom, podczas gdy w Hiszpanii rządzonej przez generała Franco panował głód.
Hiszpania. Lata 60. Dwa miliony Hiszpanów są zmuszone opuścić kraj. Cel podróży: Niemcy, Francja, Szwajcaria i Holandia. Połowa z nich podróżuje nielegalnie, bez umów o pracę, a 80 procent stanowią analfabeci. Wyrasta przed nimi mur obcego języka i otaczają nieznane zwyczaje.
Hiszpania. Obecnie. Inni zmuszeni są opuścić swoją ojczyznę i pukają do bram kraju dobrobytu. Prawie wszyscy zapomnieli o poprzedniej historii. Ale nie Josefina. Ona pamięta swoją podróż pociągiem wspomnień i cel swej podróży - Norymbergę.
Ten dokument usiłuje wypełnić białą plamę w nieodległej historii Hiszpanii, o bohaterach której wiadomo jedynie z jej "oficjalnych" skrawków.

>>>> Presskit w .pdf (hiszp)
>>>> O filmie na documentales.blogspot.com (hiszp)
>>>> Wywiad z Aną Pérez (hiszp)

Hiszpania, Meksyk, 2005, 101 minut, kolor

MFF San Sebastian 2006 - konkurs

Policyjny thriller i zarazem przenikliwy film obyczajowy, którego punktem wyjścia są dwa dramatyczne wydarzenia: nieudana próba samobójcza oraz brutalne morderstwo nastolatki. Wielowątkowa historia odkrywa kłamstwa codzienności, w których przeszłość krzyżuje się z teraźniejszością. Niewątpliwym atutem filmu są wspaniałe kreacje znanych hiszpańskich aktorów - Najwy Nimri i Luisa Tosara.

Reżyser o filmie:
"Wcielenia Celii" to historia opowiadająca o uczuciach, w  której przeplatają się różne postacie, a akcja wędruje między teraźniejszością a przeszłością.
Zaczyna się od dwóch gwałtownych wydarzeń: próby samobójstwa i morderstwa. Na początku nieznane są motywy, które kryją się za tymi zdarzeniami. Śledztwo, prowadzone w związku z jednym z nich, doprowadzi do wyjaśnienia przyczyn drugiego. Poczucie winy, pragnienia, frustracja i utracona niewinność stają się niewidzialnymi siłami napędowymi całej opowieści. 
Interesowało mnie odkrywanie rzeczywistości ukrytej za otaczającą nas codziennością, świata będącego odbiciem tego, co widać na powierzchni. Te ukryte światy niejednokrotnie stanowią zawór bezpieczeństwa, przestrzeń wyobrażeń i fantazji, gdzie można poczuć się bardziej wolnym. Niebezpieczne staje się, gdy świat ukryty zaczyna wypierać rzeczywistość bądź wręcz z nią walczyć.

>>>> Oficjalna strona filmu (hiszp)
>>>> Blog na temat filmu (hiszp)
>>>> Recenzja filmu na contrapicado.net (hiszp)
>>>> Filmografia Antonia Chavarrías (hiszp)

Hiszpania, Francja, 2003, 130 minut, kolor

MFF Cannes 2003 - Oficjalna Selekcja

MFF Toronto 2003

Film opowiada historię ponurą i zabawną, a jednocześnie prostą i bardzo zawikłaną.
Istnieją granice bezludne, wydane na pastwę porywistego wiatru i nielicznych podróżnych, gdzie wszystko może się zdarzyć. Granice niemal milczące, które w mroźnym odrętwieniu rozpaczy potrafią już tylko powtarzać pomruk przejeżdżających wolno samochodów.
Tytuł filmu - podobnie zresztą jak sam film - wywołuje wiele skojarzeń i można go interpretować na wiele sposobów. Portretując przygraniczną samotnośc reżyser przechodzi płynnie podmiędzy dramatem i czarną komedią, tworząc w ten sposób film bardzo francuski w swej stylistyce, dzięki widocznym wpływom z jednej strony kina Chabrola i Rohmera, a Renoira z drugiej. W rezultacie - jak podkreśla Luis Hastalot, który pracujący z Rechą już po raz drugi (wcześniej spotkali się na planie filmu Pau y su hermano w 2001 roku) - powstało dzieło bardzo nowatorskie: Szukaliśmy z Markiem sposobu tworzenia nowego, innego kina, usiłowaliśmy znaleźć nowy sposób pracy.

>>>> O filmie na La Butaca (hiszp)
>>>> Recenzja filmu na timeout.com (ang)
>>>> Filmografia Marca Recha (hiszp)

Hiszpania, 2003, 103 minut, kolor

Nagroda dla najlepszej aktorski na MFF Valladolid 2002

Nominacje do nagrody GOYA w kategoriach: najlepsza aktorka, nowy reżyser, aktorskie odkrycie

Emilio Barrero od 12 lat żyje w kłamstwie, którego nie jest w stanie dłużej wytrzymać. Rzeczywistość, w której egzystuje, jest wymyśloną przez niego iluzją.
Codziennie rano wychodzi z domu, lecz zamiast iść do pracy, całe dnie przesiaduje w parku. Rodzinę utrzymuje z pieniędzy, które jego przyjaciele powierzyli mu na inwestowanie. Z pozoru jego życie wydaje się być idealne: świetna praca w banku, udane małżeństwo, wspaniały syn. Na jego 40-te urodziny żona przygotowała niespodziankę, ale to właśnie rodzina i przyjaciele głównego bohatera zostaną naprawdę zaskoczeni.
W życiu Emilia pojawia się urocza studentka Rosana, z którą wdaje się w romans. Od tego momentu misterna konstrukcja jego dotychczasowej egzystencji zaczyna się rozsypywać. Emilio musi zmierzyć się z prawdą, przed którą nie jest już w stanie uciec. Po latach okłamywania żony i otaczających go ludzi wychodzi na jaw, że całe jego życie zostało zbudowane na oszustwie.

>>>> Recenzja filmu na criticalia.net (hiszp)
>>>> Recenzja filmu (hiszp)